De binnenmuren.

Afgelopen zondag (11-03-2007) was het dan zover dat een delegatie van een paar man/vrouw het huis ging bezoeken.

Om de expeditie een beetje goed te laten lopen, moest er een leider zijn die de missie tot een goed einde kon brengen. Ik heb de rol op me genomen en liep voorop. Tegen de groep heb ik een paar keer geroepen dat ze mijn voetsporen moesten volgen om zodoende geen natte voeten te halen, op het ruige bouwterrein. Helaas zijn er natuurlijk mensen in de groep die niet luisteren naar de leider en eigenwijs hun eigen weg volgen door het terrein, met gevolg dat de schoenen een paar centimeter de modder in zakken. Daarbij verdween 1 schoen helemaal in de modder en zag het daglicht niet meer. De groep werd bij elkaar geroepen voor crisisberaad. Na lang overleg werd er besloten dat de schoen uit de modder moest komen, men kon niet verder lopen op 1 schoen. Ik, als expeditieleider, moest natuurlijk een vrijwilliger aanwijzen. Na lang nagedacht te hebben wees ik Daan aan omdat ik dacht dat het de beste vrouw was op de juiste plaats. Na wat wiskundige berekeningen door de expert, gleed de hand en later ook de arm soepeltjes de modder in. Na een paar wormen en een mol de hand gegeven te hebben, zag de schoen weer het daglicht. Mijn schoonmoeder (oma) sprong een gat in de lucht, waarbij daarna de zon doorbrak. Alleen dreunde de grond een klein beetje, waardoor de kleine Niels zijn evenwicht verloor en voorover viel in de modder.

Na een hartig woordje gesproken te hebben met de groep, waren ze bereid om te volgen. Zelfs op de terugweg week mijn schoonmoeder niet van mijn zij.

Goed en dan nu het huis. Toen we daar aankwamen bleek dat de binnenmuren al recht op stonden. Eindelijk konden we een goede indruk krijgen van het nieuwe huis. Ik moet wel zeggen dat het effect van ruim een klein beetje wegvalt op de foto.

Hier zien we de keuken, de hal zit er naast met de trap naar boven en natuurlijk zit er ook een berging onder de trap. Dat is waar het witte zakje staat.


Dit is de hal, met nu nog een wisseldeur......

Dit is de woonkamer. De zon schijnt prachtig door de ramen.

Dit word de kamer van de ouders, lekker op het zuiden, dus in de zomer is het ZWETEN!!!!

Dit wordt de kamer van onze dochter. Die al een paar keer heeft lopen opmeten hoe groot haar kamer wel niet gaan worden.

Dit wordt de kamer van de jongste telg van de familie. De klusjesman, die voor ons al het werk gaat doen, heeft er al zin in bij bij het zien van de kale muren.

En dan natuurlijk de badkamer. Aan de linkerkant komt het bad en aan de rechterkant komt de douche. Achter de fotograaf komen dan de wastafels.

En dan als laatste de voortuin, althans het wordt geen voortuin, maar een voorstrook.
Nadat deze grandioze leider de vingers van dochterlief tussen de deuren klemde zijn we weer naar huis gegaan, alwaar een borrel (en die hadden we nodig) klaarstond...