De fundering.

Eindelijk is het dan zover, de fundering ligt op zijn plaats. Zonder fundering kan er natuurlijk geen huis gebouwd worden. Volgens mij gaan nu ook de 265 werkbare werkdagen in, om het huis klaar te krijgen.

Het was ook voor ons het moment om de jongste telg van de familie maar eens te vertellen dat we over ruim een jaar gaan verhuizen. Helaas zag hij dat niet zitten.

Het heeft ons uren gekost om hem een klein beetje te troosten, uiteindelijk is het dan toch gelukt en heeft hij maar besloten om zich erbij neer te leggen.

We hebben gelijk wat foto's van ons huis onder zijn neus gedrukt om te laten zien waar hij komt te staan.

Bij het zien van de volgende foto zette de jongste telg wel wat vraagtekens neer. Blijven die buizen op een dun ijzeren pootje staan? Het antwoord moesten wij hem schuldig blijven.

Natuurlijk kan een foto van de straat niet ontbreken en ook niet van een wel heel belangrijk zwart huisje met mooie blauwe kabels die natuurlijk de internetdiensten moet gaan leveren in de wijk.

De heipalen zitten in de grond.

Eindelijk is het zover: de heipalen zitten in de grond om het huis te dragen en dat is toch een heel mooi gezicht.


Natuurlijk zijn er altijd mensen die heel kritisch kijken naar bepaalde dingen. Zo ook Fleur die toch een kritische blik op de grond wierp en zich kennelijk afvroeg, hoe hier een huis moest komen te staan? Uiteraard hebben wij van onze kant uitgelegd, dat het huis op de palen komt te staan, in plaats van op de natte grond. Zij hoopt wel dat de grond droog is als zij er gaat wonen, want met natte voeten door het huis lopen vindt ze niks.


Ook is op 2 april de eerste foto geschoten van het huis, vanuit de achtertuin. Als fotograaf moet je wel wat over hebben om een mooie foto te krijgen op de gevoelige plaat. Zo moest er eerst een aantal heuvels bedwongen worden (het zogenaamde weidevogel gebergte) voordat er op het knopje gedrukt kon worden, maar het resultaat mag er zijn.


Om toch even een beeld te geven van de heuvels die bedwongen moesten worden, is er een foto gemaakt van het weidevogel gebergte.


Na een tijdje stil gestaan te hebben bij ons nieuwe huis, zijn wij een stukje over het bouwterrein gaan lopen, om eens te kijken hoe het met de andere huizen staat. Na een klein half uurtje kwamen wij terug bij ons huis en wat bleek, het huis was gekraakt door een groepje mensen (krakers), dat was even wat minder, maar met een goed gesprek hebben zij de woning zonder te mopperen verlaten.

Nadat de krakers het huis hadden verlaten konden wij een foto maken.