Onderdak

Wat een geluk! Eindelijk hebben we onderdak. Nadat we weken hebben gewacht om weer een blik op ons huis te werpen (niet al te hard, zonde van eventuele beschadigingen), zagen we dat er al een dak op zat. Joost is op een woensdag met de kinderen wat dichterbij gaan kijken. Helaas kon hij niet het terrein op, omdat er niemand aanwezig was. Van veraf zag hij dat ze net bezig waren om de daken van de overkant op het huis te deponeren.

Leuk joh, die daken worden in drie gedeelten op het huis gelegd. Nou maar hopen dat ze bij storm blijven liggen.


Nadat ook de gevonden stenen en schelpen op de foto waren gezet, gingen pa en de kids weer naar huis.


Maar ja, moeders was jaloers dat ze zo dicht bij waren geweest, dus op de zaterdag daaropvolgend heeft het gezin plus (schoon)(O)ma de stoute schoenen aangetrokken (ja, ook Niels, want die loopt inmiddels los) en zijn via een, nog redelijk onbekende, weg op het bouwterrein (bedankt buurman voor de tip!) aangekomen. Er werd nog wel gewerkt, maar nadat we netjes hadden gevraagd of we een kijkje mochten nemen (toen het gevecht te bloederig werd hebben we Fleur en Niels even de andere kant op laten kijken) zijn we toch echt bij ons huis met dak aangekomen.


Wat een ander gezicht geeft dat zeg. Joost had het huis ook nog niet met ramen enzo gezien, dus het was een hele verandering. Groot joh, dat wordt voortaan heel wat langer schoonmaken. In het huis stond een ladder dus ook de verdieping werd bezichtigd. Ook boven was het zeer ruim te noemen, en je voelt je net klein duimpje doordat er nog geen dekvloer inzit en het raam ongeveer bij mijn neus begint. Okay, ik ben niet echt groot, maar dit is overdreven!



De palen zijn ook uit de woonkamer, dus de indeling wordt wat makkelijker.
Nadat de twee kinderen letterlijk de vloer zoende (Fleur liep polonaise met Niels en struikelde) en we alle wonden en tranen weer hadden gestelpt zijn we even achterom gelopen en zagen dat we van ons rijtje de enige zijn met achter een dakkapel. Grote kans dat er later nog gebouwd wordt, want dat is een stuk goedkoper, maar je hebt van die luie mensen...


Verder hebben we nog even de dakpannen bekeken en we weten nog niet of deze nou rood of zwart worden of misschien een soort dambord, want ze lagen er in beide kleuren.

De straat begint al goede vormen aan te nemen.
Tot zover, nu eens een stukje van moeders, gegroet.