De binnenmuren.

Afgelopen zondag (11-03-2007) was het dan zover dat een delegatie van een paar man/vrouw het huis ging bezoeken.

Om de expeditie een beetje goed te laten lopen, moest er een leider zijn die de missie tot een goed einde kon brengen. Ik heb de rol op me genomen en liep voorop. Tegen de groep heb ik een paar keer geroepen dat ze mijn voetsporen moesten volgen om zodoende geen natte voeten te halen, op het ruige bouwterrein. Helaas zijn er natuurlijk mensen in de groep die niet luisteren naar de leider en eigenwijs hun eigen weg volgen door het terrein, met gevolg dat de schoenen een paar centimeter de modder in zakken. Daarbij verdween 1 schoen helemaal in de modder en zag het daglicht niet meer. De groep werd bij elkaar geroepen voor crisisberaad. Na lang overleg werd er besloten dat de schoen uit de modder moest komen, men kon niet verder lopen op 1 schoen. Ik, als expeditieleider, moest natuurlijk een vrijwilliger aanwijzen. Na lang nagedacht te hebben wees ik Daan aan omdat ik dacht dat het de beste vrouw was op de juiste plaats. Na wat wiskundige berekeningen door de expert, gleed de hand en later ook de arm soepeltjes de modder in. Na een paar wormen en een mol de hand gegeven te hebben, zag de schoen weer het daglicht. Mijn schoonmoeder (oma) sprong een gat in de lucht, waarbij daarna de zon doorbrak. Alleen dreunde de grond een klein beetje, waardoor de kleine Niels zijn evenwicht verloor en voorover viel in de modder.

Na een hartig woordje gesproken te hebben met de groep, waren ze bereid om te volgen. Zelfs op de terugweg week mijn schoonmoeder niet van mijn zij.

Goed en dan nu het huis. Toen we daar aankwamen bleek dat de binnenmuren al recht op stonden. Eindelijk konden we een goede indruk krijgen van het nieuwe huis. Ik moet wel zeggen dat het effect van ruim een klein beetje wegvalt op de foto.

Hier zien we de keuken, de hal zit er naast met de trap naar boven en natuurlijk zit er ook een berging onder de trap. Dat is waar het witte zakje staat.


Dit is de hal, met nu nog een wisseldeur......

Dit is de woonkamer. De zon schijnt prachtig door de ramen.

Dit word de kamer van de ouders, lekker op het zuiden, dus in de zomer is het ZWETEN!!!!

Dit wordt de kamer van onze dochter. Die al een paar keer heeft lopen opmeten hoe groot haar kamer wel niet gaan worden.

Dit wordt de kamer van de jongste telg van de familie. De klusjesman, die voor ons al het werk gaat doen, heeft er al zin in bij bij het zien van de kale muren.

En dan natuurlijk de badkamer. Aan de linkerkant komt het bad en aan de rechterkant komt de douche. Achter de fotograaf komen dan de wastafels.

En dan als laatste de voortuin, althans het wordt geen voortuin, maar een voorstrook.
Nadat deze grandioze leider de vingers van dochterlief tussen de deuren klemde zijn we weer naar huis gegaan, alwaar een borrel (en die hadden we nodig) klaarstond...

De leidingen in de vloer.

Daar op de vloer liggen ze en ze zullen straks verdwijnen in de vloer. U denkt waar heeft hij het over. Ik heb het natuurlijk over de verwarmingsbuizen die door de begande grond en verdiepingen gaan lopen. Ik zal het even laten zien, dan wordt het misschien een klein beetje duidelijk.

Kijk daar liggen ze. Bij de eerste foto kijken we in de huiskamer. Bij de tweede foto kijken we in de keuken. En dan nu nartuurlijk de bovenverdieping.


Bij deze foto kijken we in de kamer van de jongste telg van de familie, Niels.

Bij deze foto staan we op zolder en kijken we langs de trap naar beneden en zoals u ziet, hier gaan de leiding naar benden of naar boven, het is net hoe je het bekijkt. Ook loopt er een grote grijze afvoerpijp.

Bij dit alles was Fleur zo verbaasd, dat haar mond open viel. Ja! komt u maar wat dichter bij het scherm, dan kunt u zien dat hij echt open staat van verbazing. Links van haar zien al een klein beetje de badkamer. Hij is afgezet vanwege het storten van de dekvloer. Kennelijk krijgt de badkamer een andere dekvloer dan de rest van het huis. We kunnen de badkamer ook even zonder onze lieve dochter laten zien. En natuurlijk een stukje dichterbij. Ook zijn hier de leidingen goed te zien.

Voor de rest willen we u het het huis zonder de steigers niet onthouden. Ja! hij is eindelijk uit de steigers en dat is goed om te zien. We hebben wel een traanje weg moeten pinken.

Het begint al een echt huis te worden.

Ook de straat begint wat te worden....toch!

Ach! het is nu nog een beetje nat met veel rommel maar kijk eens naar de huizen die aan de zijkant staan en neem die in gedachten. Sluit u ogen en denk nu aan een grasveld in het midden van de huizen waar allemaal klimrekken staan voor de kinderen waar ze op een mooie zomerdag in kunnen spelen. Ook hoort u allemaal kinderen die lachen en plezier hebben in het spelen met de klimrekken. Over een paar jaar staan ze hier hun brommer op te voeren en een beetje te hangen met een sigaret in hun mond. Waarschijnlijk zullen ze dan aangesproken worden door de sterke arm der wet.

Goed! ik dwaal een beetje af. Bent u er nog? u mag u ogen weer open doen. Ik wil u toch een compliment geven in het blind lezen, goed gedaan.

Op 11 maart gaan we een poging wagen om met de hele familie het bouwterrein te betreden eens kijken of we een gaatje kunnen vinden in het hekwerk. En nu maar hopen dat wij niet aan gesproken worden door de sterke arm der wet. Hoi collega.... ik wil alleen....